ਇਸ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਗਵਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਿਰਫ ਭਾਬੀ-ਦੇਵਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੋ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ  ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਿਲਣਸਾਰ ਸੁਭਾਅ ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।

ਇਮਰਾਨ ਹਾਲੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਹੁਤ ਸਹਿਜ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਬੇਚੈਨੀ ਜਿਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਅਮਨ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਦੇਖਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਮਨ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।

ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇਮਰਾਨ ਅਤੇ ਅਮਨ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬਾਹਰ ਕੁਰਸੀ ‘ਤੇ ਬੈਠੀ ਅਮਨ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸ ਦਿਨ ਇਮਰਾਨ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਅਮਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਨਿੱਜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕੇ।

ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਉਸੇ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਹੋਈ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ ਅਮਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਭਾਬੀ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮੋਢੇ ‘ਤੇ ਕੁਝ ਲੱਗਿਆ ਹੈ?” ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਮਨ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕੇ, ਪਰ ਅਮਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਪੱਲਾ ਸਹੀ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਪਾਗਲ ਹੈਂ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ!” ਇਮਰਾਨ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ।

ਕੁਝ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ ਅਤੇ ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾਈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਮਨ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਚੋਰੀ-ਛੁਪੇ ਝਾਤ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਮਨ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਮਰਾਨ, ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ??” ਇਮਰਾਨ ਘਬਰਾ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।” ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ  ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ।

ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ। ਕਦੇ ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਸੌਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਕਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਹ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਲਵੇਗਾ,  ਅਮਨ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਰਹੀ  ਸੀ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ‘ਤੇ ਪਾਣੀ ਫੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਲਈ ਉੱਨੀ ਹੀ ਦੁਰਲੱਭ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਪੰਜਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੋਖਮ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਪਾਰਟੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੁਝੇਵਾਂ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਾੜੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਵਾਰ ਕਿਸਮਤ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਵੇ। ਜਦੋਂ ਅਮਨ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਬੜੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। 

ਉਸਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕੇਗਾ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ, ਅਮਨ ਮੁਸਕਰਾਈ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਇਮਰਾਨ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ!” ਇਮਰਾਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਨਾਕਾਮ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਘਟਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਧਦੀ ਹੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

ਇਸ ਝਟਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਮਰਾਨ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਰਣਨੀਤੀ ਬਦਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ; ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਸੰਦਾਂ-ਨਾਪਸੰਦਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਿਹਾ।

ਅਮਨ ਨੂੰ ਇਮਰਾਨ ਦਾ ਇਹ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਭਾਅ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਮਰਾਨ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਮਰਾਨ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ। ਇਮਰਾਨ ਲਈ ਇਹ ਪਲ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਅਮਨ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਰਮ ਗੱਲਾਂ ਇਮਰਾਨ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਲਗਾਅ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਹਲਕੀ-ਹਲਕੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਹੌਲ ਬਹੁਤ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਮਨ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਮਰਾਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਮਰਾਨ, ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਤੇਲ ਲਗਾ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ।” ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਹਾਮੀ ਭਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਤੇਲ ਦੀ ਬੋਤਲ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅਮਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਅਮਨ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਮਰਰਾਨ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾੜੀ ਦਾ ਪੱਲਾ ਕੁਝ ਹਿੱਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਝਾਤ ਮਾਰਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਇੱਛਾ ਸੀ—ਉਹ ਅਮਨ ਦੀ  ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਡੂੰਘੇ ਸਕੂਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਾੜੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਾੜੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਹ ਗੁਪਤ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕੇ।

ਪਰ ਅਚਾਨਕ, ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚ ਲਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਮਰ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਮਰਾਨ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਇਮਰਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ। ਬਲਕਿ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇਮਰਾਨ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।” ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਇੱਛਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਲਗ ਰਹੀ ਸੀ।

ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ, ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।  ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਸਬਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਮਨ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਚਾਹ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮੁੰਡਾ ਹੈਂ, ਇਮਰਾਨ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ।” ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਮਰਾਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖਿਆਲ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਚੋਰੀ-ਛੁਪੇ ਦੇਖਣ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਾ ਰੱਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਮਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਦੇਵੇ। 

ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਕਾਹਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਬਣਾਏਗਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਮਨ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝਿਜਕ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਹਿਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਘੁਮ ਰਹੀ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ, ਉਹ ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਰੰਗ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੁਣਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਇੱਛਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਬੇਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਅਮਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਲਾਚਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਹਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਛੁਪਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਫਤਿਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਜੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਪਾਏਗਾ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਬਣੀ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ।

ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਬੀਤ ਗਏ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਰੀਕ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦੇ ਨਵੇਂ ਬਹਾਨੇ ਲੱਭਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਖਾਸ ਹੈ। ਅਮਨ ਵੀ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਮਰਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦੇਵਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੁੱਪ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇਮਰਾਨ ਅਤੇ ਅਮਨ ਹੀ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਤਲਾ ਅਤੇ ਢਿੱਲਾ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਸਾਫ਼ ਝਲਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਫੇ ‘ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੈਰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖਿਚ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਮਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ  ਪੱਟਾਂ  ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਥਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।

 ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਲੀਆਂ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਬਲਕਿ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇਮਰਾਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਇਮਰਾਨ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣੀ ਟੰਗ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਮਰਾਨ ਲਈ ਰਾਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਮਰਾਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਸੀ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੋਮਲਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਿਆ ਸੀ।

ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਬੜੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੇ ਪੱਟ  ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਮਨ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਸਰਕਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਕੱਪੜਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਇਮਰਾਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਸੀ: ਅਮਨ ਨੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਰਮ, ਗੁਲਾਬੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ  ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਮਰਾਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਇੰਨਾ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਇੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਰਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਸਲਿਅਤ ਉਸ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਯੋਨੀ  ਦੇ ਕੋਮਲ ਮਾਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਕਰਾਹ ਭਰੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਬਣੀ ਦੌੜ ਗਈ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਬਣੀ ਡਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੇ ਸਕੂਨ ਦੀ ਸੀ।

ਇਸ ਪਲ ਨੇ ਇਮਰਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਾਰੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਅਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਕੇ ਅਮਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਣਕਹਾ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਪਸ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੱਲ ਮੋੜੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਦੇਖਣ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮੋੜ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ‘ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ—ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਵਸਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ। ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪੁਜ਼ਲ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਹੁਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੁਲਝਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਮਲ ਮਾਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁਮਾਇਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਅਮਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰੰਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਸੀ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜੋ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਹੱਸਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟੇ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣੀ ਹੱਥ ਦੀ ਉਂਗਲ ਇਮਰਾਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ‘ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਹੁਣ ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇਮਰਾਨ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪੰਜ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਜਿੱਤ ਉਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਨਾਮ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅਮਨ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨਾਲ ਟਿਕਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ ਦੇ ਕੋਮਲ ਸਪਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੁਮ ਸੀ।

ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਿਰਫ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਤੱਕ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨੀ ਖਿੱਚ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਉਸ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਯੋਨੀ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਕਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਮੋਹ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਗੁਲਾਬੀ ਮਾਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁਮਾਇਆ, ਇਹ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਮੀ ਨੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਜਾਦੂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਮਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਤਰੰਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਪਲ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਡਿਟੇਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਇਸ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਅਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਇਮਰਾਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਵੀ। ਇਮਰਾਨ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਗੁਪਤ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਕੇ ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੁਣ ਕੋਈ ਪਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਦੂਰੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਇੰਚਾਂ ਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ।

ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਘਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਉਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਇਮਰਾਨ ਅਤੇ ਅਮਨ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਜੋ ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਮਰਾਨ ਹੁਣ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਮਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹੋਏ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ।