“ਸਿਮਰਨ ,ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਸੋਈਏ, ਪਰ ਮੇਰੀ  ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ,” ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਜੀ , ਤਾਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਬੜੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਵੀ ਇਹੀ ਲਾਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਪਵੇਗਾ।” ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਖਿਸਕ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਗਲਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।

ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਇੰਨੀਆਂ ਬਾਰੀਕ ਅਤੇ ਸਬਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੇਚਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ l  ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚਮਕ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ।

ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਆਦਮੀ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਘੜੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੜੀ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਮਿਲਣਸਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਸਾਦਗੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਧੜਕਣ ਲੱਗੇ।

ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਾਹ-ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਲਾਲ ਜੋੜਾ ਪਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਚਮਕ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮੋੜ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ  ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਸਹਿਜ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੁਕ ਗਈ ਹੋਵੇ।

ਰਾਤ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਦਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ  ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਅਤੇ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਗੇ। 

ਜਦੋਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕੁਝ ਕਿਹਾ l ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਖਿਸਕ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੇ ਗਲਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੜ੍ਹ ਆ ਗਿਆ— “ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਕੋਈ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ?” ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ l

ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਪੁੱਛਿਆ, “ਗੁਲਜ਼ਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਨਾਲ , ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?” ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ, ਪਰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਇੰਨਾ ਨਿਮਰ ਸੀ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਡੂੰਘੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਫਿਰ  ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ, ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਜੀ , ਅਸਲ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ?”

ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦੱਸਿਆ, “ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ!”

ਕੀ!!……..ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਚੀਕ ਪਈ।

“ਹਾਂ ਸਿਮਰਨ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ,” ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕਾ ਲਈਆਂ। 

“ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਇਸ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ।” ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਹਾਂ ਸਿਮਰਨ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਲਾਲ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”

“ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਉਛਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।”

“ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ…l”

‘ਪਰ’ ਕੀ?…… ਸਿਮਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਯੋਨੀ  ਲਈ ਬਹੁਤ ਬੇਤਾਬ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇ ਪਾ ਰਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ  ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਇਹ  ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।”

ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ  ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ?”

“ਹਾਂ ਸਿਮਰਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਸੌਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।”

ਸਿਮਰਨ ਸਮਝ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਸ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਖੇਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ — ਦੋ ਲਿੰਗ — ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਉਤੇਜਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।

ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਮਰਦ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਮੁਕ ਯੋਨੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ—ਮੇਰੀ ਯੋਨੀ ਨੇ ਲਗਭਗ ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਲਿੰਗ ਲੈਣ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਸਲੂਕ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਦੋ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕੁਝ ਪਲ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਠੀਕ ਹੈ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਜੀ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਹੈ।”

“ਉਹ ਕੀ ਹੈ? ਸਿਮਰਨ” ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।

ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ  ਭਰਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੌਂਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੌਂਵਾਂਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

“ਠੀਕ ਹੈ ਸਿਮਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਚਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਮਸਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।” ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।

“ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਚੁਤ ਖੋਲ੍ਹੇਂਗਾ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ?” ਸਿਮਰਨ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਭਰੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ।

ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ‘ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। 

“ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ,” ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ।

ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਉਸਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਹ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਪਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵਾਂਗ ਹੈ।

ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਇਕਰਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਲਾਲ ਜੋੜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸੀ ਜੋ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਵਿੰਦ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। 

ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚੁੱਪ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਲਾਲ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਹੁਣ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਅਰਵਿੰਦ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਤੜਪ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਰਤ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਨਵੇਂ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਉਸਨੂੰ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸੌਂਪਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।

ਸ਼ਾਮ ਢਲਦੇ ਹੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਹੀ ਮਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਹੀ ਲਾਲ ਜੋੜਾ ਪਹਿਨਿਆ l 

ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅਰਵਿੰਦ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਅਰਵਿੰਦ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਿਜਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਿਆਸ ਸੀ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਸਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲਾਲ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਰੁਕ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਰੰਗ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਹੋਣ।

ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਅਰਵਿੰਦ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਗਿਆ। “ਅਰਵਿੰਦ,ਅੱਜ  ਇਹ ਤੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ,” ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। 

ਅਰਵਿੰਦ ਬਿਸਤਰੇ ‘ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਦੁਬਾਰਾ ਲਾੜਾ ਬਣ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ?” 

ਅਰਵਿੰਦ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਾਂ। ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ।”

“ਵੱਖਰੀ ਕਿਉਂ? ਭਾਬੀ ਵੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੀ ਹੈ,” ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। 

“ਹਾਂ ਭਾਬੀ, ਉਹ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁੜੀ, ਪਰ ਉਹ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

 “ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

“ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਲਾਲ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ… l”

“ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਜੇਠ ਜੀ, ਮੈਂ ਨੰਗੀ  ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ।”

ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।

ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ  ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਗੱਲਾਂ ਵੀ  ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਸਿਮਰਨ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲਈ ਬੇਤਾਬ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਦੁਲਹਨ ਹਾਂ।” ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ।

“ਭਾਬੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਅਰਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।

ਸਿਮਰਨ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, “ਪੀ ਲੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਚੱਟਣਾ ਪਸੰਦ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲਿੰਗ ‘ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

ਅਰਵਿੰਦ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਾਲ ਜੋੜੇ ਦੀਆਂ ਤਹਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਇੱਕ ਪਰਤ ਦੇ ਹਟਣ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਰੀਰਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨਿਰਵਸਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਮਰੇ ਦੀ ਮਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਬਿਖਰੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। 

ਅਰਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅਂਗ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਰਵਿੰਦ ਦੇ ਗਲ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ।

ਉਸ ਰਾਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਤਾਲ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਰਵਿੰਦ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ, ਸਗੋਂ ਖੁਦ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਤਸੱਲੀ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਰਵਿੰਦ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ , ਮੋਟੇ ਲਿੰਗ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੰਵੇਦਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲ ਗਈ। 

ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਅਰਵਿੰਦ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਤਸੱਲੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਰਵਿੰਦ ਦੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਿੰਗ ‘ਤੇ ਗਈ, ਜੋ ਹੁਣ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। 

ਉਸ ਪਲ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਰਵਿੰਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦਾ ਉਸਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦਲੇਰਾਨਾ ਅਤੇ ਸੁਖਦ ਫੈਸਲਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮਾਨੀ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਵੀ ਸੀ।